De kunst van het verdragen

Soms lijkt het alsof we het niet meer zo goed kunnen; de kunst om dingen die we liever anders zouden willen zien, te verdragen. Of het nu een mening is waar we het niet mee eens zijn, iemand die voordringt in de winkel of een collega die het helemaal verkeerd aanpakt. Vaak hebben we de neiging de situatie waarin we ons bevinden te willen veranderen.

Aan de ene kant is het prijzenswaardig dat we dingen anders willen doen. Op het moment dat je iets aanpakt ben je lekker proactief bezig. Je neemt je leven in eigen hand, kneedt het zoals jij denkt dat goed is. Het geeft je een gevoel van controle. Maar hoe realistisch is deze controle anderzijds? En welke prijs ben je bereid ervoor te betalen?

Je kunt prima in je recht staan als je die vervelende mevrouw bij de bakker aanspreekt op haar stiekeme voordringen. Maar wat doe je als blijkt dat je hiermee een flinke discussie op de hals hebt gehaald? En die collega die het compleet anders aanpakt, heeft die niet een punt? Wie is erbij gebaat om het allemaal op jouw manier te doen? Wat we ook vergeten lijken te zijn, is dat het mogelijk is om te verdragen dat iemand een heel andere mening heeft dan jijzelf. Of het nu om corona gaat of over iets anders; je kunt het grondig met iemand oneens zijn en toch een warme band onderhouden. Agree to disagree en je meningsverschil niet in de weg laten staan van andere waardevolle zaken.

Op mijn reizen in India leerde ik al snel dat verdragen meestal een betere strategie is dan proberen te veranderen. Menigmaal stonden Indiërs me een beetje meewarig aan te kijken als ik me druk maakte om dingen die in hun ogen onveranderlijk waren. Zij dronken rustig een kopje thee terwijl ik driftig probeerde de buschauffeur van de uren vertraagde bus in beweging te krijgen, een kind in de hotelkamer naast mij zijn irritant piepende schoenen uit te laten uitrekken, het zoemende geluid van de ventilator te doen stoppen.

In India is er altijd veel te verdragen, eindeloos lijkende verkeersopstoppingen, houten bankjes tijdens lange treinritten, starende blikken, vieze yogamatten, ik kan nog wel even doorgaan. Je kunt al je energie gebruiken om je ertegen te verzetten, maar je kunt het ook niet doen. Je kunt ook gewoon ademhalen, tot tien tellen, misschien een keer tot honderd en dan je aandacht richten op alle mooie dingen die er ook zijn.

Maar hoe doe je dat nou, goed verdragen?

© TEHCHING HSIEH 2021

De Taiwanees-Amerikaanse kunstenaar Tehching Hsieh sloot zichzelf vrijwillig een jaar lang op in een zelfgetimmerde cel in zijn atelier. Zonder te praten, te schrijven of te lezen. Hij wilde zich zo bekwamen in het verdragen van het leven.

Leren verdragen kan ook op een minder radicale manier dan Tehching Hsieh deed. Bijvoorbeeld door je aandacht op je ademhaling te richten. Adem in – voel de lucht in je neusvleugels, borstkas en buik – adem uit, dezelfde weg weer terug. Makkelijk, omdat je je adem altijd bij je hebt. Maar ook moeilijk, want vaak gaat de aandacht weg van de ademhaling als we ons ongemakkelijk voelen. Weg uit het lichaam, naar de stress in je hoofd. Wat hebben we dan nodig? Juist. Bewustzijn. Yoga kan je helpen om meer bewustzijn te kweken. Bij yoga breng je je aandacht consequent bij de ademhaling en de beweging van je lichaam. Zo word je meer bewust van subtiele sensaties in je lijf en ontstaat er ook op andere momenten meer focus. Je traint jezelf in bedachtzaamheid. Dat levert soms een micro-seconde meer bewustzijn op waarin je een stapje terug kunt doen uit een situatie om even adem te halen en te bedenken wat je gaat doen. Verdragen of ingrijpen. Aan jou de keuze.

Volg ons op Instagram!


INSTAGRAM